TRIGGERPOINTS

 

Triggerpoints
Triggerpoints veroorzaken hoofdpijn, pijn in nek en kaak, pijn in de onderrug, tennisarmen and carpaaltunnel syndromen. Ze zijn de bron van de pijn in gewrichten, zoals de schouder, pols, heup, knie en enkel, die zo vaak wordt aangezien voor artritis, tendinitis, bursitis, en letsel aan de gewrichtsbanden. Triggerpoints veroorzaken ook andersoortige symptomen, zoals duizeligheid, oorpijn, sinusitis, misselijkheid, maagzuur, hartritmestoornissen, pijn aan de geslachtsdelen en gevoelloosheid in handen en voeten. Zelfs fibromyalgie kan zijn oorsprong hebben in triggerpoints.

Gelukkig komen de symptomen die door triggerpoints worden veroorzaakt voor in voorspelbare patronen. Als je weet waar je zoeken moet, zijn triggerpoints gemakkelijk te vinden en uit te schakelen. Het systeem van zelfmassage, dat in het Handboek Triggerpoint-therapie wordt gepresenteerd, biedt vaak in luttele minuten verlichting. De meeste problemen kunnen in drie tot tien dagen worden geëlimineerd. Zelfs langdurig chronische klachten kunnen in minder dan anderhalve maand aanzienlijke verbetering te zien geven.

De fysiologie van een triggerpoint
Het deel van een spiervezel dat de feitelijke contractie verzorgt is een microscopisch kleine eenheid die sarcomeer wordt genoemd. Een sarcomeer trekt zich samen als zijn twee delen bij elkaar komen en zich als vingers in elkaar vouwen. In je spieren moeten miljoenen sarcomeren zich samentrekken om ook maar de geringste beweging te veroorzaken. Een triggerpoint bestaat als te sterk gestimuleerde sarcomeren chemisch niet langer in staat zijn hun samengetrokken toestand te verlaten.

Onderstaande tekening is een getekende weergave van meerdere spiervezels binnen in een triggerpoint. Hij is gebaseerd op een fotografische opname via een electronenmicroscoop.

Letter A is een spiervezel in een normale ruststand, uitgerekt noch samengetrokken. De afstand tussen de korte dwarsvebindingen (Z verbanden) binnen de vezel definieert de lengte van de individuele sarcomeren. De sarcomeren lopen in de lengte van de vezel, loodrecht op de Z verbanden.

Letter B is een knoop in een spiervezel die bestaat uit een aantal sarcomeren in de toestand van continue maximum contractie die kenmerkend is voor een triggerpoint. De opgebolde verschijning van de spierknoop laat zien hoe dat segment van de spiervezel is samengetrokken en korter en dikker is geworden. De Z verbanden zijn heel dicht bij elkaar getrokken.

Letter C is het deel van de spiervezel dat zich uitstrekt van de spierknoop tot aan de aanhechting van de spier (in dit geval aan het borstbeen). Let op de grotere afstand tussen de Z verbanden, wat aangeeft hoe de spiervezel wordt uitgestrekt door de spanning binnen in de spierknoop. Deze overstrekte segmenten veroorzaken het strakke en verkortte gevoel in een spier.

Normaal gesproken werken de sarcomeren als kleine pompjes. Ze trekken zich samen en ontspannen om het bloed, dat in hun metabolische behoeften voorziet, door de capillairen te laten circuleren. Als de sarcomeren in een triggerpoint hun contractie vasthouden, stopt in feite de bloedcirculatie in het betreffende gebied. Het gebrek aan zuurstof en de ophoping van afvalstoffen irriteren het triggerpoint. Het triggerpoint reageert op deze noodtoestand met het versturen van pijnsignalen.

De massage van het triggerpoint spoelt het weefsel schoon en helpt de vastgelopen sarcomeren in het triggerpoint weer los te komen. Door direct op de triggerpoints te werken, is massage de veiligste, meest natuurlijke en meest effectieve vorm van pijntherapie.

Afgeleide Pijn

Velen denken dat de oorzaak van pijn altijd op dezelfde plaats ligt als de pijn zelf. Dat is niet zo. Hieronder leest u meer...

De amerikaanse artsen Janet Travell en David Simons zeggen in hun veelgeprezen medische standaardwerk, Myofascial Pain and Dysfunction: The Trigger Point Manual dat uitstralende pijn, of afgeleide pijn, het kenmerkende symptoom is van een myofasciaal triggerpoint. Meestal voelt men het als een diepe doordringende pijn, al kan de pijn door een beweging heel stekend worden. Afgeleide myofasciale pijn kan net zo intens en ondraaglijk zijn als pijn van welke andere oorzaak ook.

Enkele veel voorkomende voorbeelden van afgeleide pijn zijn: pijn in hoofd en holtes, pijn in de nek, waardoor je je hoofd niet kunt draaien. Maar ook pijn in kaak, oor, of keel kunnen het gevolg zijn van afgeleide pijn. Nog een voorbeeld is de verlammende pijn in je zij die je krijgt als je te hard hebt gelopen.

Pijnlijke benen en voeten en verzwikte enkels zijn eveneens voorbeelden van afgeleide pijn. Bij stijfheid en pijn in een gewricht zou u in eerste instantie altijd eerst moeten denken aan mogelijke triggerpoints in nabij gelegen spieren die verrekt zijn of overbelast Pijn in gewrichten als de knokkels, polsen, ellebogen, schouders, knieën en heupen, zijn vrijwel altijd niets ernstigers dan afgeleide pijn, afkomstig van myofasciale triggerpoints.

Bij bepaalde spieren is de aanwezigheid van afgeleide pijn eenvoudig aan te tonen door zoveel druk te geven op een triggerpoint dat het pijnlijk genoeg is om (een deel van) zijn patroon van afgeleide pijn te reproduceren. Het is wat lastiger uit te leggen waarom pijn überhaupt wordt afgeleid.

Onderzoek naar afgeleide pijn is moeilijk, omdat de mechanismen van het menselijk zenuwstelsel zo onvoorstelbaar klein zijn. De kleine electrochemische impulsen in de zenuwen kunnen tot op zekere hoogte worden ontdekt en gemeten, maar niet erg nauwkeurig. Bovendien zijn er ethische grenzen waar het gaat om experimenten met pijn, of het nu om mensen gaat of om dieren. Wetenschappers hebben niettemin een aantal vooronderstellingen geponeerd over hoe het kan dat pijn wordt afgeleid van de plaats waar het ontstaat.

De meest acceptabele theorie over afgeleide pijn is dat de pijnsignalen in de leidingen van je zenuwstelsel door elkaar worden gehaald. Het is bekend dat zintuigelijke informatie, die uit verschillende bronnen afkomstig is, samenkomt in een enkele neuron (zenuwcel) in de ruggengraat, waar het wordt samengevoegd en aangepast, voordat het wordt doorgestuurd naar de hersenen. Onder dit soort omstandigheden kan het mogelijk zijn dat het ene electrische signaal het andere beïnvloedt, wat tot gevolg heeft dat het niet duidelijk is waar de signalen vandaan komen.

Oppervlakkig gezien lijkt dit op een ontwerpfout, maar de afleiding van pijn komt te regelmatig voor om een ongelukkig toeval te kunnen zijn. Afgeleide pijn ontstaat bij iedereen in heel voorspelbare patronen, en kent slechts geringe variaties. Het ligt voor de hand te veronderstellen dat er aan het afleiden van pijn een functioneel voordeel kleeft. Het is opvallend dat afgeleide pijn heel vaak in of bij een gewricht voorkomt, zodat de pijn je er eerder toe zal brengen je bezigheden of omstandigheden die de pijn veroorzaakten, te veranderen.

Gelukkig is het niet nodig om te begrijpen waarom triggerpoints hun pijn naar een andere plaats afleiden. U hoeft slechts te weten dat het zo werkt. Als je eenmaal een tijdje met afgeleide pijn hebt gewerkt, krijg je er vanzelf een zekere handigheid in en wordt het opmerkelijk eenvoudig om jezelf te behandelen.

Waarom triggerpoint-therapie?

Triggerpoint Therapie is gericht op het behandelen/masseren van triggerpoints. Een triggerpoint kan worden gezien als een spierknoop: een bundeltje spiervezels dat zich niet ontspant, maar steeds strak aangespannen blijft. Een spier is opgebouwd uit afzonderlijke spiervezels. In een normale ruststand is een spiervezel noch uitgerekt, noch samengetrokken. Wanneer er een triggerpoint in de spier zit dan blijkt dat de spiervezels in de rusttoestand op bepaalde punten meer samengetrokken zijn dan in het omringende gebied. Op deze punten is de spierspanning dus hoger en blijven de spiervezels zelfs in rust samengetrokken. Hierdoor ontstaat een lokale verdikking met een slechte doorbloeding waardoor afvalstoffen zich ophopen en vervolgens samenkleven.

Van buitenaf zijn triggerpoints voelbaar als pijnlijke harde bobbeltjes of strengetjes. Wanneer er flinke druk wordt opgegeven, kan dit een uitstralende pijn opwekken in de triggerpoint zelf of in de nabij gelegen zenuwbanen en lichaamsdelen. Elk triggerpoint heeft een specifiek pijnuitstralingsgebied dat in veel gevallen een ander gebied bestrijkt dan de plek van het triggerpoint zelf.

Triggerpoints kunnen ontstaan door tal van oorzaken waaronder stress, overbelasting, verwondingen, alcohol of chemische stoffen. Het menselijke lichaam bouwt de triggerpoints dus willekeurig en onwillekeurig op, dit wil dus zeggen dat ieder menselijk lichaam triggerpoints heeft, maar daar niet altijd last van hoeft te hebben. Dit heeft te maken met actieve triggerpoints (pijnpunten) en latente triggerpoints (slapende, dus niet actieve triggerpoints). Door triggerpoint-therapie, het uitoefenen van druk op die verkrampte plekjes in de spieren, kan pijn worden verlicht en kunnen functies van verzwakte lichaamsdelen weer verbeteren.

Triggerpoint Terapie, waarbij zelfmassage een belangrijke rol speelt, is gebaseerd op het werk van Clair Davies. Hij is de auteur van het Handboek triggerpoint-therapie. Deze behandelmethode is specifiek gericht op de behandeling van triggerpoints. Het doel van Triggerpoint Therapie is om de actieve triggerpoints te lokaliseren en daarna te behandelen. Tevens streeft deze therapie ernaar om via zelftherapie de actieve triggerpoints onder controle te houden.

Bij een behandeling wordt altijd begonnen met een vraaggesprek, de anamnese. Tevens is het bij de wat complexere aandoeningen, noodzakelijk dat u als cliënt van te voren alvast doorgeeft om wat voor klachten het exact gaat. De Triggerpointcoach kan zich dan goed voorbereiden op wat komen gaat, zodat er zo min mogelijk kostbare behandeltijd verloren gaat. Na de anamnese volgt er altijd een lichamelijk functieonderzoek. Het gaat hier voornamelijk om de functies van de spieren in combinatie met de gewrichten.
Aan de hand van de uitkomsten van dit onderzoek zal de Triggerpointcoach zorgvuldig zoeken naar mogelijk betrokken triggerpoints in de spieren en pezen.

De behandeling van triggerpoints bestaat uit diepe weefselmassage die rechtstreeks op het triggerpoint wordt gegeven. Deze strijking is diep en langzaam met een korte beweging, en niet meer dan één strijking per seconde. De strijking zelf is niet langer dan 4 cm. Hij hoeft alleen maar van de ene naar de andere kant van het triggerpoint te gaan. De triggerpoint worden behandeld door de juiste druk erop te geven om zodoende de doorbloeding te vergroten.

Na een behandeling worden dezelfde spierfuncties opnieuw getest om te kijken of er verschil zit in het gevoel en de bewegingsuitslag. Wanneer de spieren positief reageren op de behandeling krijgt de cliënt instructies voor zelfmassage. Het is van belang dat de cliënt gemotiveerd is om zelf aan de slag te gaan met het huiswerk. Voor het goed gevolg van de behandeling is dit noodzakelijk. Triggerpoints deactiveren namelijk wanneer ze regelmatig en iedere dag worden behandeld.

Een eerste consult voor Triggerpoint Therapie duurt meestal ongeveer een uur. Vervolgafspraken duren meestal 30 tot 40 minuten, maar kunnen ook slechts 20 minuten duren, afhankelijk van uw klacht en hulpvraag.

Regelmatig terugkerende hoofdpijn, maar ook nek(met uitstralingspijn in hoofd)-, schouder (met uitstralingspijn in de schoudergordel en arm)- en rugpijn(met uitstralinspijn in been) zijn lastige ongemakken.
Veel mensen hebben hebben zich erbij neergelegd: ze gaan vroeg naar bed, nemen een warm
bad of slikken een pijnstiller.
Weinigen weten echter dat deze pijnen kunnen worden veroorzaakt door triggerpoints,
hypergevoelige plekjes in het spierweefsel.
Er zijn tegenwoordig veel mensen met onverklaarbare pijnen, (hiermee wordt bedoeld
dat deze mensen, pijn hebben die niet verklaard kunnen worden door artsen, neurologen of andere deskundigen).
Dit kan dan te maken hebben met actieve triggerpoints, die in een bepaald deel van het lichaam
een uitstralingspijn veroorzaken.
Een makkelijk voorbeeld hiervan is, iemand heeft pijn in zijn hoofd(het uitstralingsgebied).
Deze pijn kan veroorzaakt worden door actieve triggerpoints in de schoudergordel of nek. Dit kan dus inhouden, dat de uitstralingspijn niet in het hoofd zelf zit, maar elders.

 

 

Het Handboek Trigger-point therapie helpt u deze vaardigheid te ontwikkelen.

Homepagina Sangha Reiki