de vis en de oceaan

De vis en de oceaan
Een oud soefi verhaal.

Er was eens een vis in de oceaan die iemand over de oceaan hoorde spreken.
En de vis hoorde voor de eerste keer dat er zoiets als een oceaan bestaat.
Dus begon ze te zoeken, ze begon te vragen en te informeren,
maar niemand wist waar de oceaan was.
Ze zeiden allemaal, dat ze erover gehoord hadden.
En ze zeiden: " Ooit in het verleden wisten onze voorouders hiervan,
het staat in de boeken geschreven."
En dit gebeurde dus, terwijl de oceaan rondom was!
Ze waren met elkaar aan het praten, ze leefden in de oceaan.
Maar ze zien het niet.!!!
Er is geen ruimte tussen de vis en de oceaan
er is geen sprake van een kloof.
De vis is een onderdeel van de oceaan, net als een golf;
oftewel: de oceaan is gewoon de oneindige uitbreiding
van het wezen van de vis. Ze zijn niet los van elkaar te zien;
ze bestaan samen, hun wezen is met elkaar verbonden
Hun lichamen lijken misschien verschillend van elkaar te zijn,
maar hun wezen is een, het is een eenheid.
Zo is het ook met het goddelijke.
Dat kan geen object van een of andere zoektocht zijn,
want het blijft een eigen subjectiviteit.
Je zult het nergens kunnen vinden want het is overal,
en als je er naar begint te zoeken, zul je het gewoon nergens vinden.
Niemand heeft namelijk de onmiddellijke ervaring van het goddelijke.
Men haalt alles daaromtrent uit de boeken.
En met onmiddellijke ervaring wordt bedoeld:
de ervaring die in jou gegroeid is, of waar jij naar toe gegroeid bent
.heel intiem, zo intiem dat je niet kunt voelen waar jij ophoudt
en waar de ervaring begint.
En wil je deze intieme zoektocht beginnen,
deze intieme ervaring die het goddelijke genoemd wordt binnen gaan,
dan is het eerste wat je je moet herinneren:
het is niet ver weg, het is waar je nu bent.
Precies op dit moment bevind jij je in het goddelijke,
je ademt erin, je ademt het zelf en je ademt erdoor.

 

 

 

Homepagina Sangha Reiki